Η Ελλάδα εγκαθιστά γρήγορα νέες ΑΠΕ. Το ηλεκτρικό σύστημα όμως δεν έχει αναπτυχθεί με τον ίδιο ρυθμό για να αξιοποιεί όλη αυτή την παραγωγή.
Το 2025 οι περικοπές ενέργειας από ΑΠΕ έφτασαν τις 1,87 TWh, δηλαδή το 6,6% της συνολικής παραγωγής από ΑΠΕ και υπερδιπλασιάστηκαν σε σχέση με το 2024. Στο πρώτο εξάμηνο του 2026 αυξήθηκαν ακόμη περισσότερο, στις 1,60 TWh.
Τι σημαίνει «περικοπή»; Όταν, κυρίως τις μεσημεριανές ώρες, φωτοβολταϊκά και αιολικά μπορούν να παράγουν περισσότερη ηλεκτρική ενέργεια από αυτή που μπορεί να απορροφήσει εκείνη τη στιγμή το σύστημα, ένα μέρος της παραγωγής περιορίζεται. Δεν φταίνε οι ΑΠΕ: το πρόβλημα είναι η έλλειψη επαρκούς αποθήκευσης, ευελιξίας και χωρητικότητας στα δίκτυα.
Τον Μάιο του 2026, για παράδειγμα, περικόπηκαν 418 GWh, περίπου το 14% της διαθέσιμης παραγωγής ΑΠΕ εκείνον τον μήνα. Οι πρώτες εννέα μπαταρίες του συστήματος, συνολικής ισχύος απορρόφησης μόλις 210 MW, απορρόφησαν 9,5 GWh — μόλις το 2,2% των περικοπών.
Εδώ βρίσκεται και ένα σημαντικό κενό της ενεργειακής πολιτικής. Η κυβέρνηση επιτάχυνε την αδειοδότηση νέων έργων ΑΠΕ, αλλά οι επενδύσεις σε αποθήκευση, δίκτυα και διαχείριση της ζήτησης δεν προχώρησαν με αντίστοιχη ταχύτητα. Η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έκρινε τον Ιούνιο του 2026 ότι η Ελλάδα έχει σημειώσει «περιορισμένη πρόοδο» στην αύξηση της ευελιξίας του ηλεκτρικού συστήματος και ζήτησε περισσότερη αποθήκευση, ταχύτερη ανάπτυξη έξυπνων μετρητών και ενίσχυση των δικτύων.
Το αποτέλεσμα είναι παράδοξο: καθαρή και φθηνή ηλεκτρική ενέργεια απορρίπτεται το μεσημέρι, ενώ λίγες ώρες αργότερα το σύστημα χρειάζεται ξανά μονάδες φυσικού αερίου. Το 2025, μάλιστα, η ηλεκτροπαραγωγή από αέριο έφτασε σε ιστορικό υψηλό.
Η λύση δεν είναι να επιβραδυνθούν οι ΑΠΕ. Είναι να επιταχυνθούν οι μπαταρίες, τα δίκτυα, οι διασυνδέσεις και η ευέλικτη κατανάλωση. Διαφορετικά, η Ελλάδα θα συνεχίζει να επενδύει ταυτόχρονα σε καθαρή ενέργεια που δεν αξιοποιεί πλήρως και σε εισαγόμενο φυσικό αέριο που θα μπορούσε σταδιακά να αντικαταστήσει.
