Η προθεσμία της ΕΕ έληξε τον Ιούλιο, όμως η ελληνική αξιολόγηση δεν φαίνεται να έχει ακόμη δημοσιοποιηθεί. Και αυτό έχει σημασία, γιατί από αυτήν θα κριθεί πόσο θα στηριχθεί η χώρα σε μπαταρίες, ευέλικτη ζήτηση και διασυνδέσεις ή αν θα συνεχίσει να εξαρτάται από το φυσικό αέριο.
Η μετάβαση σε ένα ηλεκτρικό σύστημα με πολύ περισσότερες ΑΠΕ απαιτεί κάτι περισσότερο από νέα φωτοβολταϊκά και αιολικά: απαιτεί ευελιξία. Δηλαδή τη δυνατότητα του συστήματος να προσαρμόζεται γρήγορα όταν αλλάζει η παραγωγή ή η κατανάλωση, με εργαλεία όπως οι μπαταρίες, η αντλησιοταμίευση, η απόκριση ζήτησης, η έξυπνη φόρτιση ηλεκτρικών οχημάτων και οι διασυνδέσεις.
Γι’ αυτό η ΕΕ υποχρέωσε όλα τα κράτη-μέλη να εκπονήσουν Flexibility Needs Assessment (FNA), μια εθνική αξιολόγηση των αναγκών ευελιξίας για τουλάχιστον τα επόμενα 5–10 χρόνια. Η κοινή μεθοδολογία εγκρίθηκε από την ACER το 2025 και οι εθνικές εκθέσεις έπρεπε να υποβληθούν στην ACER και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή έως τον Ιούλιο του 2026. Μέχρι τον Ιανουάριο του 2027, κάθε χώρα πρέπει στη συνέχεια να καθορίσει εθνικό στόχο για μη ορυκτή ευελιξία, με συγκεκριμένη συμβολή από αποθήκευση και demand response.
Όμως, σύμφωνα με καταγραφή των Climate Action Network Europe και Beyond Fossil Fuels, αρκετές εβδομάδες μετά την προθεσμία είχαν εντοπιστεί δημόσια μόνο περίπου οι μισές εθνικές αξιολογήσεις. Η Ελλάδα περιλαμβάνεται στις χώρες για τις οποίες δεν είχε βρεθεί δημοσιευμένη έκθεση.
Μέχρι σήμερα, ούτε στις δημόσια διαθέσιμες πηγές της ΡΑΑΕΥ και του ΑΔΜΗΕ εντοπίζεται ελληνική FNA.
Γιατί έχει σημασία για την Ελλάδα
Η αξιολόγηση θα επηρεάσει το ποιες επενδύσεις θα θεωρηθούν αναγκαίες τα επόμενα χρόνια.
Η ACER τονίζει ότι η καθαρή ευελιξία μπορεί να περιορίσει τις περικοπές ΑΠΕ και την εξάρτηση από μονάδες φυσικού αερίου. Παράλληλα, οι Beyond Fossil Fuels και CAN Europe προειδοποιούν ότι κακές παραδοχές στα μοντέλα μπορούν να οδηγήσουν σε υπερεκτίμηση της ανάγκης για νέες μονάδες αερίου αντί για μπαταρίες, demand response και άλλες καθαρές λύσεις.
Για μια χώρα που ήδη χάνει σημαντικές ποσότητες ανανεώσιμης ηλεκτρικής ενέργειας λόγω περικοπών και ταυτόχρονα επενδύει σε νέες υποδομές φυσικού αερίου, το ερώτημα είναι κρίσιμο:
Πόση καθαρή ευελιξία χρειάζεται πραγματικά η Ελλάδα και πότε θα δούμε τα στοιχεία με τα οποία θα σχεδιαστεί το ηλεκτρικό σύστημα της επόμενης δεκαετίας;
