Η Ελλάδα δεν διαθέτει πυρηνικούς σταθμούς και μέχρι πρόσφατα η πυρηνική ενέργεια δεν αποτελούσε μέρος του εθνικού ενεργειακού σχεδιασμού. Αυτό αλλάζει.
Τον Μάρτιο του 2026 ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε ότι η κυβέρνηση θέλει να εξετάσει αν οι μικροί αρθρωτοί αντιδραστήρες (SMRs) μπορούν να έχουν θέση στο ελληνικό ενεργειακό σύστημα. Τον Ιούλιο συστάθηκε Κυβερνητική Επιτροπή για την Πυρηνική Ενέργεια, η οποία θα εξετάσει τη σκοπιμότητα της επιλογής.
Η συζήτηση είναι θεμιτή. Η πυρηνική ενέργεια παράγει ηλεκτρισμό με πολύ χαμηλές εκπομπές άνθρακα και μπορεί να παρέχει σταθερή ισχύ όταν δεν φυσά ή δεν έχει ήλιο.
Όμως οι SMRs δεν αποτελούν σήμερα μια έτοιμη λύση που μπορεί να αντικαταστήσει άμεσα το φυσικό αέριο στην Ελλάδα.
Η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στοχεύει οι πρώτοι ευρωπαϊκοί SMRs να λειτουργήσουν στις αρχές της δεκαετίας του 2030, ενώ αναγνωρίζει ότι παραμένουν κρίσιμα ζητήματα χρηματοδότησης, αδειοδότησης, τυποποίησης, εφοδιαστικής αλυσίδας και δημόσιας στήριξης.
Ακόμη και ο πρωθυπουργός έχει χαρακτηρίσει την ελληνική επιλογή μακροπρόθεσμη, εκτιμώντας ότι πρόκειται για έργο περίπου δεκαετούς ορίζοντα και διευκρινίζοντας ότι δεν έχει ληφθεί απόφαση κατασκευής.
Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για την ενεργειακή πολιτική της χώρας. Η Ελλάδα έχει προβλήματα που απαιτούν λύσεις σήμερα: περικοπές ΑΠΕ, καθυστερήσεις στα δίκτυα, ανεπαρκή αποθήκευση και υψηλή εξάρτηση από εισαγόμενο φυσικό αέριο.
Η πυρηνική συζήτηση, επομένως, δεν πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως άλλοθι για να διατηρηθεί το αέριο ως «μεταβατικό» καύσιμο για ακόμη μία ή δύο δεκαετίες.
Αν η κυβέρνηση θέλει πραγματικά να εξετάσει τους SMRs, πρέπει να παρουσιάσει δημόσια κόστος, χρονοδιάγραμμα, χωροθέτηση, διαχείριση αποβλήτων, απαιτήσεις δικτύου και εναλλακτικά σενάρια.
Μέχρι τότε, η πιο άμεση διαδρομή για μικρότερη εξάρτηση από ορυκτά καύσιμα παραμένει σαφής: ΑΠΕ, αποθήκευση, δίκτυα, εξοικονόμηση και εξηλεκτρισμός.